కాలాంతకుఁడను వేఁటకాఁ డెప్పుడుఁ – అన్నమయ్య సంకీర్తన

॥పల్లవి॥
కాలాంతకుఁడనువేఁటకాఁ డెప్పుడుఁ దిరిగాడును
కాలంబనియెడితీవ్రపుగాలివెర వెరిఁగి
॥చ1॥
పరమపదంబు చేనికి పసిగొనునర మృగములకు నును
తరమిడి, సంసారపుటోఁదములనె యాఁగించి,
వురవడిఁ జేసినకర్మపుటరులు దరిద్రంబనువల
వొరపుగ మాయనుపోగులు వొకవెరవున వేసీ
॥చ2॥
కదుముకవచ్చేటిబలురోగపుఁగుక్కల నుసికొలిపి,
వదలక ముదిసినముదిమే వాకట్టుగఁ గట్టి.
పొదలుచు మృత్యువు పందివోటై నల్లెట నాడఁగ.
పదిలముగా గింకరులనుచొప్పరులఁ బరవిడిచీ
॥చ3॥
ఆవోఁదంబులఁ జిక్కక, ఆవురులనుఁ దెగనురికి,
ఆవేఁటకాండ్ల నదలించాచేనే చొచ్చి ,
పావనమతిఁ బొరెవొడిచి పరమానందముఁ బొందుచు
శ్రీ వేంకటపతి మనమునఁ జింతించీ నరమృగము

రాగము: కన్నడగౌళ
రేకు: 0049-01
సంపుటము: 1-298