ఏడ సుజ్ఞాన మేడ తెలివి నాకు

॥పల్లవి॥
ఏడ సుజ్ఞాన మేడ తెలివి నాకు
బూడిదిలో హోమమై పోయఁ గాలము
॥చ1॥
ఇదె మేలయ్యెడి నా కదె మేలయ్యెడి నని
కదిసిన యాసచేఁ గడవలేక
యెదురుచూచి చూచి యెలయించి యెలయించి
పొదచాటు మృగమై పోయఁ గాలము
॥చ2॥
ఇంతటఁ దీరెడి దుఃఖ మంతటఁ దీరెడినని
వింతవింత వగలచే వేఁగివేఁగి
చింతయు వేదనలఁ జిక్కువడుచు నగ్ని-
పొంతనున్న వెన్నయై పోయఁ గాలము
॥చ3॥
యిక్కడ సుఖము నా కక్కడ సుఖంబని
యెక్కడికైనా నూర కేఁగియేఁగి
గక్కన శ్రీతిరువేంకటపతిఁ గానక
పుక్కిటి పురాణమయి పోయఁ గాలము

రాగము: బౌళి
రేకు: 0007-04
సంపుటము: 1-48