దేహము దా నస్ధిరమట దేహి చిరంతనుఁడౌనట

॥పల్లవి॥
దేహము దా నస్ధిరమట దేహి చిరంతనుఁడౌనట
దేహపు మోహపు నేఁతలు తీరుట లెన్నఁడొకో
॥చ1॥
కన్నులఁబుట్టినకాంక్షలు కప్పికదా దుర్బోధల
కన్నులు మనసునుఁ దనియక గాసిఁబడిరి జనులు
తన్నిఁక నెరుఁగుట లెన్నఁడు తలఁపులు దొలఁగుట లెన్నఁడు
తిన్నని పరవశములచేఁ దిరుగుట లెన్నఁడొకో
॥చ2॥
సిగ్గులు దొలఁగనియాశలఁ జిక్కికదా దుర్మానపు-
సిగ్గుల యెగ్గులచేతను చిక్కువడిరి జనులు
సిగ్గులు దొలఁగుట యెన్నఁడు చిత్తము లోనౌటెన్నఁడు
తగ్గుల మొగ్గుల నేఁతలు తలఁగుట లెన్నఁడొకో
॥చ3॥
మనసు బుట్టిన యాతఁడు మనసునఁ బెనగొని తిరుగఁగ
మనసే తానగు దైవము మరచిరి యుందరును
అనయము తిరువేంకటపతి యాత్మఁదలఁచి సుఖింపుచు
ఘనమగు పరమానందము కలుగుట లెన్నఁడొకో

రాగము: శ్రీరాగం
రేకు: 0022-06
సంపుటము: 1-136